مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 38

ایشان سخن راست و حق فرستادیم و آنها دروغ می گویند.

خداوند در جای دیگر می فرماید: (... وَ قَدْ آتَیْناکَ مِنْ لَدُنّا ذِکْراً)؛ 1 و به تو از جانب خود، قرآن را عطا کردیم. در سوره حجر آیه 64 نیز می فرماید: (وَ أَتَیْناکَ بِالْحَقِّ وَ إِنّا لَصادِقُونَ)؛ ما واقعیت مسلّمی را برای تو آورده ایم و راست می گوییم.

آمدن واژه «اتی» با واژگانی چون ذکر، سبع المثانی و حق، بهترین گواه در ارائه مفهوم وحی و آمدن قرآن از جانب خداوند متعال است.

ج) مجیء

مفهوم مجیء از نظر لغت مانند اتیان به معنای آمدن است؛ ولی اعم از اتیان است؛ چراکه اتیان به معنای آسان آمدن است و نیز نوعی آمدن که با هدف و قصد انجام می گیرد؛ هرچند رسیدن به آن هدف فراهم و ممکن نگردد. (1)

در قرآن کریم برای این مفهوم که قرآن از جانب خداوند آمده است از واژه «جاء» و مشتقات آن نیز استفاده شده است که آنها را می شود به چند دسته تقسیم کرد: (2)

الف) آیاتی که تنها به آورنده قرآن دلالت دارند؛

خداوند متعال می فرماید: (... وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدی)؛ از جانب پروردگارشان هدایت آمده است. (3)

هدایت را در این آیه به معنای رسول و قرآن کریم دانسته اند (4) و بنا بر این که هدایت، قرآن باشد مفهوم نزول وحی را می رساند.

1- (2) . مفردات، ماده «جاء».
2- (3) . در این دسته بندی از قرآن شناسی آیه الله استاد مصباح یزدی استفاده شده است.
3- (4) . نجم، آیه23.
4- (5) . سید عبدالله شبر، تفسیر القرآن الکریم، ص492 (تفسیر وجیز).