مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 73

مِنَ الْمِحْرابِ فَأَوْحی إِلَیْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُکْرَهً وَ عَشِیًّا)؛ 1 و از محراب عبادت به سوی مردم بیرون آمد و ایشان را با اشاره آگاه کرد که صبح و شام (روز و شب) خدا را تسبیح گویید.

مفسران، وحی را در این آیه به معنای اشاره گرفته اند؛ (1) اگرچه به معنای کتابت و نوشتن نیز نقل شده است؛ یعنی حضرت زکریا روی زمین نوشت. (2)

10- وحی رسالی

«وحی رسالی» یکی از مهم ترین اقسام وحی است که منظور از آن، وحی به پیامبران الهی است. بیشترین کاربرد وحی در قرآن کریم نیز مربوط به این قسم است. (3) بدین معنا که خداوند متعال به طریقی پنهانی، شریعت و دین و پیام های خود را به بندگان برگزیده خود القا می کند و آنان را رابط بین خود و مردم می داند؛ به این شکل که پیام را از خداوند گرفته و به مردم برسانند و آنان را به حق و سعادت رهنمون شوند.

از ظاهر آیات استفاده می شود که بر همه پیامبران الهی وحی شده است و ویژه برخی از آنان یا پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نبوده است؛ بلکه از زمان حضرت نوح (علیه السلام) و پس از او، هر پیامبری که از جانب خداوند برگزیده شده، از طریق وحی با او

1- (2) . احمد مصطفی مراغی، تفسیر المراغی، ج16، ص38؛ مجمع البیان، ج6، ص780؛ تفسیر القرآن العظیم، ج3، ص119؛ انوارالتنزیل، ج3، ص45؛ تفسیر کبیر، ج21، ص190؛ روح المعانی، ج16، ص71.
2- (3) . همان.
3- (4) . از میان 78 مورد کاربرد وحی بیش از شصت مورد آن مربوط به وحی رسالی و بیش از چهل مورد آن درباره وحی به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می باشد.