کشکول فرحزاد 2 صفحه 107

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در همین رابطه می فرمایند:

مایصیب المؤمن من وصب ولانصب ولا سقم و لا أذی ولا حزن و لاهم حتی الهم یهمه إلا کفر الله به خطایاه؛(1) به مؤمن، درد طولانی و رنج و بیماری و آزار و حزن و اندوهی نمیرسد؛ و حتی نگران چیزی نمی شود، مگر این که به خاطر آن، خداوند از بدی های او چشم پوشی می کند.

لطف اهل بیت علیهم السلام

مرحوم حاج اسماعیل دولابی می فرمود: مردانه به میدان بیایید و با خدا صلح کنید. یک نفر معصیت کار نقل می کرد: در پل تجریش قمارخانه و شراب فروشی داشتم، اما زنی داشتم که به امام حسین علیه السلام علاقه داشت. زنم مرتب مجلس روضه می گذاشت و در ایام محرم نزدیک هزار نفر را ناهار و شام میداد.

برای من یک گرفتاری پیش آمد، با یک نظامی صاحب منصب درگیر شدم. مجبور شدم فرار کنم. همین طور که با ماشین خودم فرار می کردم، به یادم آمد که دوستی در کربلا دارم. رفتم کربلا پیش او، ماجراهای خودم را نقل کردم.

دوستم به صرافت افتاد مرا توبه دهد. اول مرا به حرم امام حسین علیه السلام برد و توبه داد. ولی من روزی که برای گردش به بغداد رفته بودم، توبه شکستم. بعد گفت: این بار میبرمت جایی که نتوانی توبه بشکنی و مرا برد به حرم حضرت ابوالفضل علیه السلام . بعد از آن هرچه مال و اموال داشتم در راه خیر بخشیدم و گوشه نشین مسجد شدم.

این آقا گوشه مساجد مینشست تا کسی او را نشناسد. روزی این آقا