کشکول فرحزاد 2 صفحه 109

فلا تضجر یا أبا عبد الله، فما من أحد من شیعتنا یصیبه وجع إلا بذنب قد سبق منه، و ذلک الوجع تطهیر له؛ ای ابا عبد الله، ناراحتی مکن. هیچ یک از شیعیان ما نیست که دردی به او برسد، جز به سبب گناهی که پیش تر از او سر زده است و این هم، مایه

پاک شدن اوست.

سلمان گفت: «فإن کان الأمر علی ما ذکرت و هو کما ذکرت فلیس لنا فی شیء من ذلک أجر خلا التطهیر؛ اگر این گونه است که می گویی که چنین است، پس ما پاداشی از این بیماری ها جز همان پاک شدن نداریم!» امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

یا سلمان، إن لکم الأجر بالصبر علیه، و التضرع إلی الله عز اسمه و الدعاء له؛ بهما یکتب لکم الحسنات، و یرفع لکم الدرجات، و أما الوجع فهو خاصه تطهیر و کفاره؛ ای سلمان، شما با صبر بر آن، و نیز با گریه و زاری و دعا به پیشگاه خدای والا نام، پاداش میبرید. با این دو (صبر و تضرع) برایتان پاداش نوشته می شود و درجات شما بالا برده می شود؛ اما خود درد، فقط موجب طهارت و پاکی از گناه است.

سلمان، میان دو چشم امیر المؤمنین علیه السلام را بوسید و گریست و گفت: «من کان یمیزلنا هذه الأشیاء لولاک یا أمیر المؤمنین،(1) ای امیر مؤمنان! اگر تو نبودی، چه کسی این چیزها را برایمان مشخص می کرد؟!»

نگاه پدرانه

خدای تعالی می فرماید: