کشکول فرحزاد 2 صفحه 11

سین هفتم، سورۂ الحمد خوان

تا مگر از آن شود شاد این روان

زهد عیسی علیه السلام

حضرت عیسی علیه السلام می فرماید:

خادمی یدای و دابتی رجلای و فراشی الأرض و وسادی الحجر و دفیی فی الشتاء مشارق الأرض و سراجی باللیل القمر و إدامی الجوع و شعاری الخوف و لباسی الصوف وفاکهتی وریحانتی ما أنبتت الارض للوحوش و الأنعام أبیت و لیس لی شی و أصبح و لیس لی شیء و لیس علی وجه الأرض أحد أغنی منی؛(1)خدمتگزار من دو دست من است؛ و سواری ام، پاهای من؛ بسترم، سطح زمین؛ و بالشم، سنگ؛ و چراغم در شبها، نور ماه است. همواره انیس گرسنگی هستم، و شعار من خوف و ترس از خداست، و لباسم پشم، میوه و سبزی من علفهای مراتع است. شب می آرامم، در حالی که چیزی ندارم، و صبح بر می خیزم، در حالی که صاحب چیزی نیستم. و در روی زمین هیچ کس توانگرتر از من نیست.

شاهزاده ای در کویر

مرحوم حاج اسماعیل دولابی می فرمود: پادشاهی که یک پسر ناز پرورده در دربار داشت، دید اگر تا آخر کار شاهزاده در این ناز و نعمت بماند، لیاقت جانشینی او را نخواهد یافت و روزی که به قدرت برسد مردم را در زحمت می گذارد و به آنها زورگویی می کند.