کشکول فرحزاد 2 صفحه 114

منم از عشق کند زاهد و، اگه نبود

شهرت عشق من از ملک عجم تاعرب است

گفتمش ای بت من، بوسه بده جان بستان

گفت: رو کاین سخن تو، نه بشرط ادب است

عشق آنست که از روی حقیقت باشد

هر که را عشق مجازیست حمال الحطب است

گر صبوحی به وصال رخ جانان جان داد

سودن چهره به خاک سر کویش سبب است(1)

بلا برای مؤمن

معاویه بن عمار می گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که می فرمود:

ما من مؤمن إلا وهو یذکر البلاء یصیبه فی کل أربعین یوما أو بشیء من ماله و ولده لیأجره الله علیه أو بهم لا یدری من أین هو؛(2) مؤمنی نیست که چهل روز بر او بگذرد و متذکر چیز ناراحت کننده ای نگردد، یا به مصیبتی بر ثروت یا فرزندانش دچار نگردد، تا خداوند به واسطه آن پاداشش دهد، یا به اندوهی که نمیداند چگونه و از کجا آمده است.

آتش در دهان موسی علیه السلام

وقتی موسی کودک بود، روزی در نزد فرعون عطسه کرد و گفت: «الحمد لله رب العالمین». فرعون این کلام را ناشناخته و عجیب یافت و گفت: این چه کلامی است که بر زبان راندی؟ موسی ریش فرعون را که