کشکول فرحزاد 2 صفحه 118

من أعجب بنفسه هلک و من أعجب برأیه هلک؛ هرکس خود پسند شد هلاک می شود. و هرکس استبداد به خرج داد نابود می گردد.

آنگاه فرمودند: عیسی بن مریم علیه السلام فرمود: هنگام مداوای بیماران من آنها را به اذن خدای تعالی شفا می دهم. پس بهبودی کور و جذامی و زنده شدن مردم را به اذن خدا به آسانی انجام دادم، اما از معالجه احمق و اصلاح او عاجز ماندم! پرسیدند: ای روح الله احمق کیست؟ فرمود:

المعجب برأیه ونفسه الذی یری الفضل کله له لا علیه ویوجب الحق کله فیه و لا یوجب علیها حقا فذاک الاحمق الذی لا حیله فی مداواته؛ کسی که خود رأی و خود پسند است و همیشه حق را از آن خود می داند، نه علیه خود، در حالی که حقیقت این است که او هیچ فضل و حقی ندارد. این چنین شخصی احمق است که هیچ راهی برای مداوای او نیست.(1)

لایق صحبت

خستگان را چوطلب باشد و قوت نبود

گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود

ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی

آنچه در مذهب ارباب طریقت نبود

خیره آن دیده که آبش نبرد گریه عشق

تیره آن دل که در او شمع محبت نبود