کشکول فرحزاد 2 صفحه 123

گر در کمند کافر و گر در دهان شیر

شادی به روزگار کسی کاشنای توست

هرجا که روی زندمدلی بر زمین تو

هرجا که دست غمزدهای بر دعای توست

تنها نه من به قید تو درماندهام اسیر

کز هر طرف شکسته دلی مبتلای توست

قومی هوای نعمت دنیا همی پزند

قومی هوای عقبی و ما را هوای توست

قوت روان شیفتگان التفات تو

آرام جان زنده دلان مرحبای توست

گرما مقصریم تو بسیار رحمتی

عذری که می رود به امید وفای توست

شاید که در حساب نیاید گناه ما

آنجا که فضل و رحمت بی منتهای توست

کس را بقای دایم و عهد مقیم نیست

جاوید پادشاهی و دایم بقای توست

هرجا که پادشاهی و صدری و سروری

موقوف آستان در کبریای توست

سعدی ثنای تو نتواند به شرح گفت

خاموشی از ثنای توحد ثنای توست(1)