کشکول فرحزاد 2 صفحه 137

و مرحوم حاج اسماعیل دولابی به این شعر فیض بسیار علاقه مند بود، به ویژه اواخر عمر شریفش می فرمود تا برایش بخواند. گویا زبان حال و سیر معنوی اش را برایش می خواندند.

زید بن حارثه

یکی از شخصیت هایی که می تواند الگو باشد و بنده به او عشق می ورزم و در جای جای زندگی ام از این شخصیت تعریف و تمجید کرده ام، و امید دارم که با او محشور شوم، شخصیتی به نام زید بن حارثه است. او تنها شخصیتی از این امت است که نام او در قرآن آمده است.

«فَلَمَّا قَضَی زَیْدٌ مِنْهَا وَطَرًا زَوَّجْنَاکَهَا»؛(1) پس چون زید از آن (زن)کام برگرفت و او را ترک گفت وی را به نکاح تو در آوردیم. جناب زید بن حارثه شخصیت برجسته و جزو «سابقون الاولون» بوده است. در تواریخ نوشته اند: بعد از حضرت امیر علیه السلام و حضرت خدیجه سومین نفری که به پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم ایمان آورد ایشان بوده است. او غلام حضرت خدیجه بود. وقتی که ایمان آورد، حضرت خدیجه او را به پیغمبر بخشید.

پدر و عموی او وقتی که متوجه شدند که او مؤمن و مسلمان و مرید پیغمبر خدا شده است، نزد پیغمبر آمدند تا او را آزادش کنند و به خانواده اش برگردد. ظاهرا در یکی از جنگ ها اسیر شده بود. پیغمبر خدا او را آزاد گذاشتند و گفتند: اگر می خواهی نزد خانواده ات بروی برو.

ولی زید بر اثر محبت و ایمان و دلبستگی ای که به پیغمبرصلی الله علیه و آله وسلم و حضرت خدیجه کبری علیها السلام پیدا کرده بود، جدایی از خانواده اش را پذیرفت،