کشکول فرحزاد 2 صفحه 139

مرحوم شیخ عباس قمی در «مفاتیح الجنان» روایت معروفی در بارۀ اول ماه شعبان آورده است که در آن روز شجره طوبی شاخه هایش را در عالم پهن می کند و شجره زقوم هم همچنین. هرکس در آن روز یک گناه انجام دهد، به یک شاخه از درخت زقوم چنگ انداخته است و آن شاخه او را به جهنم می برد. و هرکس در آن روز عمل نیکی انجام دهد، به یک شاخه از شجره طوبی چنگ انداخته است و آن شاخه او را به طرف بهشت می برد.

در آن روایت آمده است که پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند: زید بن حارثه را می بینم که در میان همه اصحاب به بیشترین شاخه های درخت طوبی چنگ زده و آن شاخه ها او را با شتاب به طرف بهشت می برند. و می بینم بعضی از منافقین را به بیشترین شاخه های زقوم چنگ زده اند و آنها او را به طرف جهنم می برند.

جناب زید بن حارثه در جنگ موته که به عنوان فرمانده انتخاب شده بود با جناب جعفر طیار برادر حضرت امیر علیه السلام هر دو شهید شدند و پیغمبر خدا این دو را بسیار دوست می داشتند.

زید آنقدر با محبت بود که به «زید الحب» معروف بود. یعنی زیدی که تجسم محبت و عشق است. جالب است که پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم گاهی برای جعفر طیار و زید بن حارثه گریه می کردند و اشک می ریختند و این تعبیر بلند را در باره آنها می فرمودند: «مؤنسای و محدثای»(1)، یعنی این دو، انیس و هم صحبت من بودند.