کشکول فرحزاد 2 صفحه 156

توست میدیدی، بر زبانت مهر سکوت میزدی.

خف الله حتی کأنک لم تطعه و ارج الله حتی کأنک تعصه؛(1) از خداوند آن گونه بیم داشته باش که گویا از او هیچ اطاعت نکرده ای، و به خداوند آن قدر امید داشته باش که گویا هرگز او را معصیت نکرده ای.

إذا قصرت یدک عن المکافاه فأطل لسانک بالشکر؛(2) هرگاه دست تو از مکافات کوتاه باشد، زبان خود را به شکر دراز کن.

و لتکن دارک أول ما یبتاع و آخر مایباع ،(3) خانه تو نخستین چیزی باید باشد که خریداری می شود و آخرین چیزی که فروخته می شود.

کل من الطعام ماتشتهی و البس من الثیاب مایشتهی الناس؛(4) از غذا آنچه را دوست داری بخور، و از لباس آنچه را عرف مردم می پسندند بپوش.

إذا نزل بک مکروه فانظر إن کان لک حیله فلا تعجز و إن لم یکن فیه حیله فلا تجزع؛(5) هرگاه امر ناخوشایندی بر تو فرو آمد، ببین اگر چاره ای برای رفع آن داری، اظهار عجز نکن، و اگر در رفع آن چاره ای نمیبینی بی تابی نکن.

علم المنافق فی لسانه، علم المؤمن فی عمله؛(6) دانش منافق، در زبانش است و دانش مؤمن، در کردارش.

1- شرح نهج البلاغه، ج 20، ص 315.
2- تصنیف غرر الحکم، ص 279.
3- شرح نهج البلاغه، ج 20، ص 312.
4- شرح نهج البلاغه، ج 20، ص 312.
5- شرح نهج البلاغه، ج 20، ص 310.
6- غرر الحکم، ح 6288؛ عیون الحکم، ص 341، ح 5825.