کشکول فرحزاد 2 صفحه 168

ادب در ذکر مصیبت

مرحوم حاج اسماعیل دولابی می فرمود: شخصی در ایام جوانی در زورخانه ای در دولاب ضرب می زد و آواز می خواند. او به هنگام پیری به مداحی روی آورده بود و چون سوادی نداشت، بعضی از روضه های سایر مداح ها و روضه خوان ها را یاد گرفته بود و می خواند، لکن به خاطر همان روحیه زورخانه ایش تا می توانست مصائب اهل بیت را رقت انگیزتر و شدیدتر بیان می کرد تا گریه بیشتری از مستمعین بگیرد.

من به شدت از این کارش آزرده و ناراحت بودم. چند بار خواستم به او تذکر بدهم که مؤدبانه تر و مختصرتر روضه بخواند، اما نشد.

یک بار در حالت مکاشفه او را دیدم که تمام صورتش، حتی مژه های چشم هایش، پر از مورچه های سفیدی است که صورتش را می خورند و او دائم با ناخن هایش آنها را از صورت خود می کند و به زمین می ریزد. اما بلافاصله مورچه های جدیدی به جای آنها ظاهر می شوند.

تخریب دل ها

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند:

إیاکم والظلم فإنه یخرب قلوبکم؛(1) از ظلم بپرهیزید، زیرا ظلم کردن دل های شما را خراب می کند.

بنابراین، ظلم افزون بر این که حق مظلوم را ضایع و به او خسارت وارد می کند، بر خود ظالم هم ضربه سنگینی وارد می کند و دل او را که باید