کشکول فرحزاد 2 صفحه 194

اعتدال در دین

در حدیث آمده است که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم با مردم دیدار کرد و به وصف روز قیامت پرداخت و برای آنان از عذاب گفت. مردم، متأثر شدند و گریستند. ده نفر از یاران ایشان در خانه عثمان بن مظعون، گرد آمدند و با هم قرار گذاشتند که روزها روزه بگیرند و شب ها را به عبادت بگذرانند و با زنان، همبستر نشوند و از بوی خوش، استفاده نکنند. پشمینه بپوشند، ترک دنیا گویند و سر به کوه و بیابان بگذارند و رهبانیت پیشه کنند و خویشتن را خواجه سازند.

این خبر به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم رسید. به خانه عثمان آمد؛ اما او را در آنجا نیافت. از همسر او پرسید: «آیا خبری که به من رسیده است، صحت دارد؟».

او که دوست نداشت به پیامبر خدا دروغ بگوید و از سوی دیگر نخواست پرده از کار شوهرش بردارد، گفت: ای پیامبر خدا، اگر عثمان به شما گفته است، درست گفته است.

پیامبر خدا رفت. عثمان به خانه اش آمد. همسرش ماجرا را به او گفت. عثمان و یارانش نزد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آمدند. پیامبر صل الله علیه و آله و سلم به آنان فرمود: «گمان می کنید خبر ندارم که بر چه هم داستان شده اید؟» گفتند: ما جز نیت نیک نداشته ایم.

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «من مأمور به این کارها نشده ام». سپس فرمود: «نفس های شما را بر شما حقی است. پس به وقتش روزه بگیرید و به وقتش روزه نگیرید، هم نماز شب بخوانید و هم شب ها بخوابید؛ زیرا من ، هم روزه می گیرم، هم به وقتش روزه نمیگیرم، هم شب ها را عبادت می کنم و هم می خوابم، گوشت و چربی میخورم و با زنان نزدیکی می کنم. پس هرکه از راه و رسم من روی برتابد، از من نیست».