کشکول فرحزاد 2 صفحه 199

پیش از شما دوری می کردند، دوری کنید و با اهل باطل خوشرفتار باشید و ستم آنان را تحمل کنید و از کشمکش زیاد با آنان بپرهیزید.

و از آنجا که از همنشینی و معاشرت و بحث و منازعه با آنان چاره ای ندارید، پس هرگاه با ایشان هم نشینی و آمیزش کردید و میانتان بحث و ستیز درگرفت، تقیه را، که خداوند شما را به رعایت آن فرمان داده است، مراعات کنید؛ زیرا اگر به شر آنان گرفتار شوید، شما را آزار خواهند داد و بدخواهی و کینه توزی را در چهره آنان خواهید دید و اگر نه این بود که خداوند شر آنها را از شما دور می کند، بی گمان بر شما سخت یورش می آوردند.

دشمنی و کینه ای که از شما در سینه هایشان دارند بیش از آن مقداری است که نشان می دهند.

منزلت ایثار

موسی علیه السلام گفت: ای پروردگار من! درجات محمد و امت او را به من بنمایان. خداوند فرمود: «یا موسی، إنک لن تطیق ذلک، ولکن اریک منزله من منازله جلیله عظیمه فضلته بها علیک وعلی جمیع خلقی؛ ای موسی! تو تاب دیدن آن ها را نداری؛ اما فقط یک منزلت از منزلت های بزرگ و باشکوه او را به تو می نمایانم که به واسطه همان، او را بر تو و بر تمام آفریدگانم برتری دادم».

پس، خداوند از ملکوت آسمان برای او پرده برداشت و موسی علیه السلام منزلتی را دید که از شدت پرتوهای آن و قربش به خداوند، نزدیک بود قالب تھی کند. گفت: پروردگارا! به واسطه چه چیز او را به این کرامت رساندی؟

فرمود: «بخلق اختصصته به من بینهم وهو الإیثار، به واسطه خصلتی که