کشکول فرحزاد 2 صفحه 221

بس کن که بیخودم من ورتو هنرفزایی

تاریخ بوعلی گوتنبیه بوالعلا کن(1)

اعتماد به رحمت خدای تعالی

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند: خدای بزرگ و والا فرمود:

لا یتّکلُ العاملون لی علی اعمالهم التی یَعملونها لثوابی فانهم لو اجتهدوا و اَتبعوا انفسهم اعمارَهم فی عبادتی کانوا مقصّرین غیر بالغین فی عبادتهم کنهُ عبادتی فیما یطلُبون عندی من کرامتی و النعیم فی جنّاتی و رفیع الدرجات العلی فی جواری.ولکن بِرحمتی فلیثقوا و بِفضلی فلیرجوا و الی حسن الظنّ بی فلیطمئنّوا .فانّ رحمتی عند ذلک تُدرکُهم و منّی یُبلّغهم رضوانی و مغفرتی تُلبسهم عفوی.فانّی انا الله الرحمن الرحیم و بذلک تسَمّیتُ؛(2) آنان که برای پاداش من کار می کنند، نباید به کردارهای خویش تکیه کنند؛ زیرا اگر همه عمرشان را در عبادت من بکوشند و خویشتن را به زحمت اندازند، باز تقصیر کرده اند و در عبادتشان به عمق بندگی من، و کرامت من و نعمتهای باغهای بهشتم و درجات بلند در جوارم که از من میطلبند، نمیرسند؛ بلکه تنها به رحمت من باید اعتماد کنند و به فضل من امید داشته باشند و به گمان نیک داشتن به من، دل ببندند در این صورت است که رحمتم به ایشان می رسد، و لطفم، آنان را به