کشکول فرحزاد 2 صفحه 224

موج دریا به تکان خوردن افتاد، غلام که دریا را ندیده بود دست به شیون و بی قراری گذاشت. هر چه به او گفتند کشتی امن است و جای ترس و نگرانی نیست، اثر نکرد.

حکیمی که در کشتی بود به بازرگان گفت: اجازه بده تا او را آرام کنم. تاجر هم موافقت کرد. حکیم دستور داد دست و پای غلام را بگیرند و او را به دریا بیندازند. مقداری که غلام در آب دریا بالا و پایین رفت، حکیم دستور داد او را گرفتند و به کشتی آوردند. غلام وقتی به کشتی بازگشت، قدر کشتی را فهمید و آرام و راضی در گوشه ای ساکت نشست.

اهل بیت علیهم السلام کشتی های الهی اند و در دریای متلاطم دنیا مایۀ نجات ما می باشند. اگر قدر این نعمت را ندانیم، خدای حکیم ما را از کشتی تسلیم و رضای اهل بیت به دریای ابتلائات دنیوی می اندازد. وقتی طعم تلخ غوطه ور شدن در دنیا و جدایی از اهل بیت را چشیدیم، دوباره ما را به این کشتی نجات باز می گرداند. آن وقت قدر نعمت محبت و ولایت اهل بیت را خواهیم دانست و دیگر تکانهای ناشی از امواج ابتلائات دنیوی ما را بی قرار و نا آرام نمی کند.

مشاهدات عفراء

سهیل بن غزوان بصری می گوید: از حضرت باقر علیه السلام شنیدم که می فرمود: زنی از جنیان به نام عفراء گاهگاهی خدمت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم می رسید و از سخنان آن جناب می شنید و برای جنیان صالح نقل می کرد و آنها به وسیله آن زن اسلام می آوردند.