کشکول فرحزاد 2 صفحه 225

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم مدتی او را ندیدند. حالش را از جبرئیل پرسیدند. گفت: او به دیدن خواهرش رفته که او را در راه خدا دوست می دارد. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

طوبی للمتحابّین فی الله إن الله تبارک و تعالی خلق فی الجنه عموداً من یاقوته حمراء علیه سبعون ألف قصر فی کل قصر سبعون ألف غرفه خلقها الله عز و جل للمتحابّین و المتزاورین فی الله؛ خوشابه حال محبت ورزان در راه خدا. پروردگار بزرگ در بهشت پایه ای از یاقوت قرمز آفریده که بر روی آن هفتاد هزار قصر است و در هر قصری هفتاد هزار غرفه است. خداوند عزوجل آنها را برای محبتورزان و دیدارکنندگان آفریده است.

پس ناگاه عفراء آمد و آن حضرت پرسیدند: کجا بودی؟ گفت: به زیارت خواهرم رفته بودم. فرمودند: «طوبی للمتحابین فی الله و المتزاورین؛ خوشا به حال کسانی که در راه خدا به یکدیگر محبت می ورزند و با یکدیگر دیدار می کنند.»

سپس فرمودند: عفراء، چه مشاهده کردی؟ عفراء پاسخ داد: عجائب زیادی. پرسیدند: عجیب ترین چیزی که دیدی چه بود؟ گفت: ابلیس را در دریای سبز دیدم روی سنگ سفیدی که دست به آسمان برداشته بود و می گفت: خدایا، وقتی به سوگند خود وفا کردی و مرا داخل جهنم نمودی از تو درخواست می کنم به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین که مرا نجات دهی و با آنها محشور نمایی!

به او گفتم: ای ابلیس، این اسم ها چیست که خداوند را به وسیله آنها