کشکول فرحزاد 2 صفحه 239

خود نیافرید، و از روح خود در تو ندمید، و ملائکه را به سجدۂ تو مأمور نکرد، و حوا را به تزویج تو در نیاورد، و تو را در بهشت ساکن نکرد، و آن را بر تو مباح ننمود، و تو را با کلام خود از خوردن آن درخت منع نفرمود؟ اما تو از آن خوردی و خدا را نافرمانی کردی۔

آدم علیه السلام گفت: ابلیس برای من به خدا سوگند خورد که خیرخواه من است و من هرگز گمان نمیکردم که یکی از مخلوقات خدا، به خدا سوگند دروغ یاد کند.(1)

جایگاه مؤمن

امام باقر علیه السلام فرمودند:

ما خلق الله عز وجل خلقاً أکرم علی الله عز وجل من المومن، لأن الملائکه خدام المؤمنین، وأن جوار الله للمؤمنین، وأن الجنه المؤمنین، وأن الحور العین للمؤمنین؛(2) خداوند عز و جل هیچ مخلوقی گرامیتر در نزد خودش از مؤمن نیافریده است؛ چرا که فرشتگان، خدمتگزار مؤمنان اند. همسایگی خدا، از آن مؤمنان است. بهشت، از آن مؤمنان است، و سیه چشمان بهشتی، از آن مؤمنان اند.

بالیدن به گناهان

امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند:

التبجح بالمعاصی أقبح من رکوبها؛(3) شاد شدن و بالیدن به گناهان، زشت تر از ارتکاب آنهاست.

1- تفسیر القمی، ج 1، ص 225؛ بحار الأنوار، ج 11، ص 163.
2- الکافی، ج 2، ص 33، ح 2: بحارالأنوار، ج 69، ص 19، ح 2.
3- غرر الحکم، ح 2045.