کشکول فرحزاد 2 صفحه 25

ندارد. و من شکر گزار هستم که به ایشان خدمت می کنم. ولی نکته مهم و عجیبی که این خانم می گفت این بود که با این وجود که همسرم قطع نخاع است و حتی نمی تواند بنشیند و حرکت کند، و فقط سر و گردنش را می تواند تکان بدهد، وجود او برای من احساس آرامش و راحتی و سکونت می آورد.

همین قدر که حس میکنم یک شوهری دارم، هرچند قطع نخاع از گردن و بی حرکت، برای من مایه آرامش است. احساس می کنم پشتیبان من است. جالب این که می گفت: وقتی که احیانا همسرم را برای معالجاتی به بیمارستان می برم و در خانه نیست، هول و وحشت دارم و با نگرانی میخوابم. با این که شوهرم هیچ کاری نمی تواند بکند، وجود او برای من آرامش دهنده است. همین است که قرآن کریم می فرماید:

«وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّهً وَرَحْمَهً » (1) از نشانه های او اینکه همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید، و در میانتان مودت

و رحمت قرار داد.

زمانی همسایه ای داشتیم که طلبه بود. گاهی که به مسافرت می رفت، خانمش می گفت: من احساس ترس و وحشت و اضطراب دارم که مرد در خانه نیست. برای این که یک مقداری وحشت و ترسم را کم کنم، قبا و عبای شوهرم را می گیرم و آن را از مقوا و پارچه پر می کنم و در خانه قرار میدهم که اگر دزدی به خانه آمد، فکر کند که یک مرد در خانه هست. و همین