کشکول فرحزاد 2 صفحه 3

غفلت از یاد حق

ابراهیم ادهم از راهی می گذشت. شنید که مردی این بیت را به آواز می خواند:

کل ذنب لک مغفور

سوی الإغراض عنی

یعنی هر گناهی از تو، جز اعراض و روگردانی از من بخشیده شده است. چون این را شنید، بیهوش شد و بر زمین افتاد.

هرآن کو غافل از حق یک زمان است

در آن دم کافر است اما نهان است

اگر آن غافلی پیوسته بودی

در اسلام بر وی بسته بودی

«إِنَّ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ لَآیَاتٍ لِأُولِی الْأَلْبَابِ «الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَی جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ» (1)

به یقین در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و شد شب و روز، نشانه های روشنی برای خردمندان است. همان کسانی که خدا را ایستاده و نشسته، و در حالی که بر پهلو خوابیده اند، یاد می کنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می اندیشند؛ و می گویند: پروردگارا! اینها رابیهوده نیافریده ای؛ منزهی تو! ما را از عذاب دوزخ، نگاهدار.

شکر زبان سالم

شخصی در حضور آیت الله بهجته گله از بیماریهایش کرد. ایشان بعد از رفتنش فرمودند: زبانش سالم بود. اگر شکر همان را می کرد، به عافیت می رسید.