کشکول فرحزاد 2 صفحه 39

مرحوم حاج اسماعیل دولابی می فرمود: انسان وقتی نمی داند حول و قوه الهی در وجود خود اوست، به آسمان و زمین می زند و از این و آن کمک می خواهد ولی وقتی دید حول و قوه الهی در وجود خودش هست، خودکار می شود.

هرکس خودش باید کار خودش را بکند. خودت باید خودت را ببخشی. خودت باید بر سر خودت دست بکشی. محبت، انسان را خودکار می کند. محبت رنگ خدایی به انسان می زند. وقتی انسان دید که دستش مال خداست و خواست خدا بر سرش دست بکشد، خودش بر سر خودش دست می کشد.

هر صفت خوبی را هر چه هم که زیاد در وجودت پیاده کنی، باز خدا بالاتر از آن است. شاکر که شوی خدا شکور است، غافر شوی خدا غفار و غفور است.

نظم و نثر

زن بود شعر خدا، مرد بود نثر خدا

مرد نثری سره و زن غزلی تر باشد

نثرهر چند به تنهایی خود هست نکو

لیک با نظم چو پیوست نکوتر باشد (1)

مالی که نصیب بدان می شود!

رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:

من منع ماله من الأخیار اختیارا صرف الله ماله إلی الأشرار اضطرارا؛ (2) هرکس مال خود را به اختیار از نیکان دریغ کند، خداوند مالش را به اجبار نصیب بدان گرداند.