کشکول فرحزاد 2 صفحه 56

اخلاق خوب و بد

رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:

الأخلاق منایح من الله عزو جل فإذا أحب عبدا منحه ځلقا حسنا وإذا أبغض عبدا منحه خلقا سی--ءا ؛ (1) خوی ها، بخشش های خداوند عزو جل اند. از این رو، هرگاه خداوند بنده ای را دوست بدارد، به او خویی خوش

می بخشد و هرگاه بنده ای را دشمن بدارد، به او خویی بد میبخشد.

طمع مرگبار

از امام صادق علیه السلام نقل شده است که عیسی بن مریم علیه السلام برای منظوری همراه سه نفر از یاران خود به سفر رفت. در راهی متوجه سه قطعه شمش طلا شدند که در گوشه ای افتاده بود.

عیسی علیه السلام فرمود: این طلاها به زودی عده ای را به سوی مرگ می کشاند. سپس از آنجا گذشتند. مدتی نگذشت که یکی از آنها به بهانه ای از جمع جدا شد. پس از او نفر دوم نیز به بهانه حاجتی بازگشت. و نهایتا نفر سوم نیز بهانه ای فراهم کرد و عقب گرد نمود. و هر سه به نزد طلاها رفتند.

دو نفر از آنها به نفر سوم گفتند: برای ما خوراکی تهیه کن. او که به فکر تصاحب طلاها بود، تصمیم گرفت سمی بخرد و آن را در خوراک آن دو بریزد. از طرف دیگر آن دو نفر هم با خود گفتند: وقتی نفر سوم بازگشت در گوشه ای کمین می کنیم و او را می کشیم.

وقتی او بازگشت او را به قتل رساندند و سپس خود مشغول خوردن غذا شدند و آن دو نفر هم مسموم شده و وفات یافتند.