کشکول فرحزاد 2 صفحه 60

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ » (1) ای کسانی که ایمان آورده اید، از بسیاری از گمانها بپرهیزید که پاره ای از گمان ها گناه است.

می گویند: شخصی پشت سر امام جماعتی نماز می خواند. یک بار دید امام جماعت از بیرون آمد و رفت دستشویی، ولی بعد از دستشویی وضو نگرفت و آمد در محراب و شروع به نماز خواندن کرد. این شخص که سالیان سال پشت سر این آقا نماز می خواند، دیگر پشت سرش نماز نخواند.

کسی به او گفت: از خود آقا سؤال کن. این که دلیل نمی شود که به کمترین چیز بدبین شویم. گفت: یک روزی سر راه آقا ایستاد و مسأله را مطرح کرد. آقا گفت: من آن روز آمپول زده بودم. وضو داشتم. جای خلوتی می خواستم تا ببینم بدن یا لباسم خونی شده یا نه. به دستشویی رفتم تا نگاه کنم ببینم لباسم خونی هست یا نه. دیدم خونی نیست.

بسیاری از قضاوت های ما نسبت به دیگران این گونه است. مثلا اگر ببینیم کسی با خانمی گفت و گو می کند، فورا به او اتهام می زنیم.

در روایت آمده است که پیامبر خدا صلی الله علیه وآله با همسرش صفیه در شب تاریک جایی می رفتند. یکی از اصحاب را دیدند. پیامبر صلی الله علیه وآله به او گفت: این همسر من است. یعنی یک وقت فکر بد نکنید. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: من به زن جوان سلام نمی کنم تا شائبه ای برای دیگران پیش نیاید. در هر صورت قضاوت هایمان باید عجولانه نباشد.