کشکول فرحزاد 2 صفحه 62

إذا قیل فیک ما فیک فاعلم أنه ذنب ذکرته فاستغفر الله منه و إن قیل فیک ما لیس فیک فاعلم أنه حسنه کتبت لک لم تتعب فیها؛ هنگامی که نسبت به تو مطالبی را که در تو هست گفتند، بدان که آن گناهی است که به یاد تو آمده است، پس استغفار کن. و اگر چیزهایی که در تو نیست به تو نسبت دادند، بدان که آن حسنه ای است که برای تو نوشته شده است، بدون این که زحمتی و رنجی دیده باشی. (1)

فراموش کردن خود

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

لا تذکر الله سبحانه ساهیا، و لا تنسه لاهیا، واذکره کاملا یوافق فیه قلبک لسانک، و یطابق إضمارک إعلانک، و لن تذکره حقیقه الذکر حتی تنسی نفسک فی ذکرک، و تفقدها فی أمرک ؛ (2) خداوند سبحان را نه با بی توجهی یاد کن و نه از سر غفلت، فراموشش کن؛ بلکه او را کامل یاد نما، آن سان که دلت با زبانت، همنوا باشد و نهانت با آشکارت، سازگار. تو به راستی به یاد خدا نخواهی بود، مگر آن گاه که خودت را در هنگام یاد کردنت از خدا، از یاد ببری و در وقت ذکر گفتن خویشتن را گم کنی.

مثل ابزار نجاری

مرحوم آیت الله بهاء الدینی می فرمود: همه کارها در اختیار خداست. بندگان خدا ابزارند؛ مثل ابزار نجاری. کار را ابزار نمی کند. مردم و