کشکول فرحزاد 2 صفحه 77

فإن الشاذمن الناس للشیطان، کما أن الشاذ من الغنم للذیب؛ (1) بااکثریت (دیندار) جامعه همراه شوید؛ زیرا دست خدا با جماعت است. از پراکندگی بپرهیزید که جدا شده از مردم، طعمه شیطان است، همچنان که گوسفند جدا شده از رمه، طعمه گرگ است.

حمد خدا

شدم آگه ز راه الحمدالله

که عشقم شد پناه الحمدالله

رهی کارد مرا تا درگه او

به من بنمود اله الحمدالله

سحاب رحمتش بر من ببارید

ز دل شستم گناه الحمدالله

به یک دم کهربای عشق بربود

دل و جان را چو کاه الحمدالله

رسن آمد ز بالا یوسف جان

برون آمد ز چاه الحمدالله

چو در تاریکی زلفش فتادم

رخی دیدم چوماه الحمدالله

طریقت را حقیقت را بدیدم

در آن زلف سیاه الحمدالله

رہ ایمان ز زلف کفر دیدم

نهادم رو به راه الحمدالله

گدایی کردم از مستانش جامی

شدم سر مست شاه الحمدالله

چو فیض از فیض حق جامی کشیدم

وجودم شدتباه الحمدالله (2)

مدعی علم و عقل

امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند:

أحمق الناس من ظن أنه أعقل الناس؛(3)احمق ترین مردم کسی است

1- نهج البلاغه، خطبه 127.
2- فیض کاشانی.
3- غرر الحکم، ح 3089.