کشکول فرحزاد 2 صفحه 8

خداوند إبراهیم را خلیل خود نگردانید، مگر برای إطعام و غذا دادن به مردم و نماز خواندن در نیمه های شب، در حالی که مردم همه در خواب بودند.

در جوار خدای جلیل

امام صادق علیه السلام به عبد الله بن جندب فرمودند:

یا ابن جندب إن أحببت أن تجاور الجلیل فی داره و تسکن الفردوس فی جواره فلتهن علیک الدنیا و اجعل الموت نصب عینک و لا تدخر شیئا لغد و اعلم أن لک ما قدمت و علیک ما أخرت؛(1)ای پسر جندب، اگر دوست داری که با (خدای) جلیل در سرای او همسایگی کنی، و در کنار او به فردوس مسکن گیری، باید دنیا نزد تو خوار باشد و مرگت را پیش چشم بداری. و چیزی برای فردا (ی دنیایت) پس انداز نکنی، و بدان آنچه پیش فرستی از آن توست، و آنچه برجای نهی به زیانت میباشد.

انس با مجلس عزای امام حسین علیه السلام

مرحوم حاج اسماعیل دولابی می فرمود: در اوایل جوانی گریه ام زیاد شده بود. یک وقتی دیدم در مجلس عزای امام حسین علیه السلام که وارد می شوم، دید چشمم خیلی قشنگ و زیبا می شود. اول کار با خودم می گفتم: چرا اینجا این قدر نورانی است؟ نگو که چون من برای امام حسین علیه السلام غصه دار بودم، آن سیاهی ها که در اتاق زده بودند، از ایستادن من خوشحال می شدند. این را خدا به من نشان داد. دیدم سیاهی دور تکیه، یک هم قد که می بیند خوشحال می شود. آن وقت کیفم گل می کرد و به دیوار تکیه سر می گذاشتم. به