کشکول فرحزاد 2 صفحه 90

بلا برای دوستان

مرحوم حاج اسماعیل دولابی می فرمود: «البلاء للولاء؛00(1) بلا برای دوستان است.» اولین کسانی که به خاطر محبت زیاد بچه را چشم می زنند و بچه مریض می شود، پدر و مادر بچه اند. خدا هم هر وقت به بنده اش نظر کند او را مبتلا می سازد.

خداوند با کارهایش با ما حرف می زند. هر وقت غصه دارمان کرد، یعنی با ما کاری دارد. غم پیغام اوست. وقتی غم آمد، با او خلوت کن. ببین با تو چه کار دارد.

عطا و عطا

فرمودند: «یا من عطاؤه عطاء و منعه عطاء؛ ای خداوندی که عطا کردنش عطا نمودن است و دریغ نمودن و ندادنش هم عطا کردن است.» کسی که دهنده و غنی است این گونه است. خوبان این گونه اند. دوستان اهل بیت علیهم السلام و مؤمنین هم همین گونه اند. وقتی می دهند که می دهند، وقتی هم نمی دهند باز هم می دهند. اما اهل طبیعت عکس این هستند، وقتی می گیرند که می گیرند، وقتی هم میدهند می گیرند. اهل آخرت کارشان عطا و دادن است، اهل طبیعت منع و گرفتن.

شاید رحمت و لطف و عطای حق، در آنچه که نداده، بیشتر از چیزهایی باشد که عطا کرده است.