- اندیشه سیاسی آیت الله العظمی فیاض (دام ظله) 1
- اشاره 3
- ولادت و زادگاه 5
- وفات مادر و هجرت به مشهد مقدسی 6
- حیات تحصیلی و علمی 6
- اندیشه رسیدن به نجف 7
- نوشتن تقریرات 11
- کرسی تدریس 17
- در شورای استفتا 18
- تألیفات 23
- آثار چاپ شده: 23
- نگاهی گذرا به اندیشه سیاسی در اسلام 26
- آیت الله فیاض و سیاست 28
- اشاره 31
- حکومت دینی در عصر غیبت 34
- تفاوت حکومت دینی با حکومت غیر دینی 37
- اشاره 40
- عبادات: 40
- عنصر اول: ایمان 40
- اشاره 40
- عنصر دوم: عبادات و معاملات 40
- کارکرد عبادت 42
- تحقق عدالت اجتماعی 42
- کارکرد معنوی 42
- کارکرد تربیتی 42
- معاملات 43
- عنصر سوم: اسلام 47
- نظام برنامه ریزی در اسلام 50
- نقش حوزه در قانون گذاری 56
- اقتصاد در نظام سیاسی اسلام 58
- معیارهای تشکیل حکومت اسلامی 63
- عدم آشنایی آنها با اسلام و نظام انسانی آن 65
- منشا ترسی غرب و مزدوران آنها از حکومت اسلامی 65
- اسلام و آزادی 68
- اسلام و حقوق بشر 71
- عقب ماندگی کشورهای اسلامی 75
- علل دخالت بیگانگان در کشورهای اسلامی 75
- فقدان آزادی و دموکراسی 75
- تبلیغات نادرست علیه اسلام 76
- عدم آشنایی حاکمان با نظام سیاسی اسلام 76
- غرب زدگی حاکمان کشورهای اسلامی 77
- نظام برنامه ریزی (حسابرسی) در حکومت اسلامی 78
- عوامل موفقیت حکومت اسلامی 80
چشم و گوش را در برابر گوش قصاص می کند(1) و این یک نوع مقابله به مثل است که حکمت آن را خداوند در قرآن بیان نموده است، آنجا که می فرماید:
«وَ لَکُمْ فِی الْقِصاصِ حَیاهٌ یا أُولِی الْأَلْبابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ»؛2
ای صاحبان خرد و اندیشه برای شما در این قصاص زندگی است.
در اسلام در مورد جبران خسارت مالی نیز معادله مثلی یا قیمی در نظر گرفته شده است.
از این جا روشن می شود اگر شخصی چشم کسی را به صورت عدوانی و از روی ستم و بی احترامی بیرون بیاورد و از او این حق و نعمت را سلب نماید، خداوند برای ستمدیده گرفتن حق قصاص را قرار داده است که می تواند چشم انسان ستمگر را بیرون نماید و او را نیز از این نعمت و حق محروم سازد. دلیل این امر دو چیز است:
حق ستمگر بهتر از حق ستمدیده نیست. وقتی ستمگر این حق را
1- (1) اشاره به آیه 45 سوره مائده دارد که خداوند فرموده است.«وَ کَتَبْنا عَلَیْهِمْ فِیها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَیْنَ بِالْعَیْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ کَفّارَهٌ لَهُ وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِما أَنْزَلَ اللّهُ فَأُولئِکَ هُمُ الظّالِمُونَ (سوره مانده، آیه 45).