انسان شناسی صفحه 124

گمراهی) سالم می مانی.

«اِمنْع نَفْسَکَ مِنَ الشَّهوات تَسْلِمْ مِنَ الْاَفات(1) ؛

بازدار خودت را از شهوتها تا سلامت مانی از آفتها.»

انسان، تنها یک راه برای نجات خویش و کسب آزادی انسانی دارد و آن همراه شدن با کسانی است که به وجود مطلق خدای متعال پیوند خورده اند و طرد پندارهایی است که پیروی از نفس سرکش را پیش روی می گذراند.

«وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداهِ وَ الْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ...2 ؛

با کسانی باش که پروردگار خود را صبحگاهان و شبانگاه می خوانند و تنها رضای او را می طلبند...»