الگوی مصرف در آموزه های اسلامی صفحه 56

محدودیت عددی خاصی مراد نیست بلکه باید تعداد هر کالایی، متناسب با نیاز افراد تهیه شود.

بی توجهی به بازیافت مواد

وسایل زندگی و برخی از مواد مصرفی، هنگام کهنه گی و فرسودگی و غیر قابل استفاده شدن نیز قابل بازیافت و تبدیل به مواد مفید می باشند. نیک روشن است که دور ریختن و قرار دادن آنها بین زباله های غیر قابل بازیافت، نوعی اسراف و هدر دادن منابع است. در روایات به این نکته اشاره شده است، از جمله سخن امام صادق علیه السلام که پیشتر گذشت:

خدای بزرگ... اسراف را ناخوش دارد، حتی دور انداختن هسته [خرما و میوه] را؛ زیرا آن نیز به کاری آید.(1)

و) اسراف در وسایل نقلیه

مَرْکَب و وسیله نقلیه نیز ممکن است از نظر کمیت و کیفیت مصداقی برای اسراف باشد. امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«... و یرکبوا قصداً... أتری الله ائتمن رجلاً علی مال خوّل له أن یشتری فرساً بعشری آلاف درهم و یجزیه فرس بعشرین درهماً! ... و قال (( لاتُسْرِفُوا إِنَّهُ لایُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ))(2)»؛(3)

و [خداوند تجویز نمود که مردم] در حد میانه، از مَرْکب استفاده کنند، ... آیا چنین می پنداری که خداوند، مالی را نزد مردی امانت می نهد و آنگاه به وی اجازه می دهد تا اسبی به ده هزار درهم بخرد، در حالی که اسبی به بیست درهم او را کافی است... [مگر نه آن است که خود] فرمود: «اسراف مکنید که او اسراف کاران را دوست ندارد».

1- . محمد بن یعقوب کلینی، الفروع من الکافی، ج4، ص52 .
2- . اعراف (7)، بخشی از آیه 31.
3- . محمد بن مسعود عیاشی، تفسیر العیاشی، ج2، ص13.