فلسفه احکام و تربیت صفحه 243

صفحه 243

نماز و سایر موارد که می توانید در روایات(1) مربوط به عبادات ملاحظه فرمایید. لازم به ذکر است که «قبولی» یک عبادت غیر از «صحیح» بودن آن است؛ چرا که صحت عبادت، به معنای رعایت شرایطی است که در اصل انجام آن مورد لحاظ قرار گرفته(2) و بدون رعایت این شرایط اساساً عبادتی واقع نمی شود. اما قبولی، به معنای پیدا کردن روح عبادت و به تمام و کمال رساندن آن بر مبنای ویژگی ها و شرایطی است که برای آن بیان شده است.

امام خمینی رحمه الله در کتاب شریف «سر الصلوه» می نگارند:

«روح عبادت و تمام و کمال آن، به حضور قلب و اقبال آن است، که هیچ عبادتی بدون آن مقبول درگاه احدیّت و مورد نظر لطف و رحمت نشود و از درجه اعتبار ساقط است»(3).

2. اگر نارضایتی شخصی از دیگری به خاطر نوع سلیقه، تفکر و یا اعتقاد فردی او باشد بدون این که این احساس یا عقیده او از جانب خداوند متعال محترم و لازم شمرده شده باشد، طبیعی است که این نارضایتی نمی تواند در عبادت های فرد دیگر اشکالی ایجاد کند مثل این که دیگری از این که ما با لباس سفید نماز بخوانیم، ناراحت و نارضای باشد که این در صحت و قبولی نماز یا سایر عبادت های ما هیچ اثری ندارد.

در مورد سفر هم که در پرسش آمده است نکته ی خاصی وجود ندارد که آن را از دیگر اعمال جدا کند و به نظر می رسد بنابر قاعده ی قبلی می توان در مورد آن نتیجه گرفت؛ به این معنا که باید دید اگر رضایت دیگری یا فرد خاصی، در سفر رفتن، از نظر خداوند شرط شده پس باید برای اجرای درست احکام سفر بنابر آن شرط رفتار نمود. به عنوان مثال


1- (1) ر. ک: به میزان الحکمه، محمدی ری شهری، ج 5، حرف صاد، باب 2287 شرایط قبول الصلوه.
2- (2) ر. ک: پرتوی از اسرار نماز، محسن قرائتی، بخش یک، شرایط صحت عبادت.
3- (3) ر. ک: سر الصلوه، امام خمینی رحمه الله، فصل چهارم، حضور قلب و مراتب آن.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه