فلسفه احکام و تربیت صفحه 314

مقام معظم رهبری می فرمایند: «امروز قرآن دیگر مهجور در جامعه ما نیست؛ جوانان و نوجوانان، با قرآن آشنا می شوند طبقات مردم با قرآن انس می گیرند، ارتباط پیدا می کنند و از معارف قرآن استفاده می کنند.

بسیاری از احکام در کشور اجرا می شود، البته ما به قدر ظرفیت و توان و به قدر آن چه که همت خود ما بود پیش رفته ایم؛ اما این پایان راه نیست؛ این همه ی ظرفیت اسلام نیست. اگر ملتی همت کنند و دلسوزان این ملت خود را وقف حرکت عمومی این ملت به سمت معارف اسلامی و حقایق اسلامی بکنند، آن چه که به دست آن ها خواهد آمد، به قدری درخشان است که از افق حدس و گمان انسان هم خارج است»(1).

4. عدم آشنایی و شناخت عظمت قرآن و نقش آن در زندگی:

این ناآگاهی باعث می شود که انگیزه و علاقه جدّی و در خور توجه در پیروی از قرآن نداشته باشیم.

کلام گلادستون نخست وزیر انگلستان مشهور است که گفت:

«تا وقتی قرآن در بین مسلمانان است تسلط بر آن ها مشکل است».

5. دست نایافتنی دانستن معارف قرآن:

اگر قرآن را کتابی بدانیم که ما را دسترسی به معارف آن نیست و ساحتی دست نایافتنی و غیبی دارد ثمره آن عدم تدبر و تفکر و استفاده نوآمد از قرآن می شود. در حالی که قرآن کتابی آسان و عربی روشن معرفی شده که همگان را به تدبر و تفکر در خود فراخوانده است و هر کس می تواند به اندازه ظرفیت خود از این دریا بهره گیرد.

6. سستی در اجرای قوانین زندگی ساز:

قرآن کتاب قانون گذار و تشریع است و استوار بر واقعیت، اما انسان