همه دنیا بهتر است، عشق به خدا در دلش شعله می کشد. ابراهیم(علیه السلام)فرزندش را دوست داشت، او عاشق اسماعیل بود; امّا وقتی دانست که به هر حال از اسماعیلش جدا می شود، تصمیم گرفت او را فدای عشقی برتر و بزرگ تر کند.
وقتی من به این بینش و معرفت رسیدم که اگر عشق خدا را در دل خود جای دهم، ارزش پیدا می کنم و این عشق مرا جاودانه می کند، از دنیا دل برمی کنم و عشق خدا را می پذیرم، این عشق مرا از همه غریزه ها و اسارت ها می رهاند.