می آموزد.
خدا هستی را برای انسان آفرید و این انسان را برای خودش; پس چرا انسان این چنین دچار غفلت می شود و خود را فدای دنیا می کند؟
* * *
بارها شنیده بودم که دین، دنیا را بد می داند; امّا اکنون می فهمم که دین، دنیا را بد نمی داند، بلکه آن را برای انسان کم می داند. دنیا نمی تواند نیاز بزرگ انسان را برآورده کند، دل انسان به چیزی نیاز دارد که بزرگ تر از دنیا است. خدا انسان را به گونه ای آفریده است که دنیا نمی تواند او را به آرامش برساند.