چرا در وجود من حسد موج می زند؟ چرا به کارهای خوب خودم، مغرور شده ام؟ چرا شیفته دنیا شده ام؟ این ها ریشه همه گناهان است. من از این ها باید توبه کنم.
* * *
وقتی کودک بودم یک بادبادک خریدم، ناگهان، باد شدیدی آمد و بادکنک من به آسمان رفت. من به دنبال آن دویدم، از این کوچه به آن کوچه. ساعت ها به دنبال آن بودم و آن را پیدا نکردم. هر بار که از آن کوچه عبور می کردم باز به آسمان نگاه می کردم.
من یک بادکنک گم کردم این قدر آن را جستجو کردم; امّا چرا وقتی بزرگ شدم و خودم را گم کردم، به دنبال آن نبودم؟
خدا این همه به من سرمایه داد تا از آن استفاده کنم و در راه سعادت، گام بردارم، امّا آنها را در راه دنیا صرف کردم، من آنها را تباه نمودم.
بزرگ ترین گناه این است که من خودم را از یاد برده ام! من از این گناه، توبه می کنم...