17
من شیعه هستم و به «توسّل» باور دارم. می دانم که خدا به پیامبر و اهل بیت او، مقامی بس بزرگ داده و اگر من آنها را واسطه درگاه خدا قرار دهم، خدا به من نظر رحمت می کند.
من همیشه برای حاجت های خود به آنان متوسّل می شوم و آنان را شفیع قرار می دهم; امّا دیشب مطلبی به ذهنم رسید: چرا من فقط برای رسیدن به دنیای بهتر به آنان متوسّل می شوم؟ چرا فقط آرزوهای کوچک را از آنان می خواهم؟
چند سال پیش، حاجتی داشتم و به امام زمان گفتم: «آقای من! اگر جواب مرا ندهی از درِ خانه ات برمی گردم.»
براستی من کجا می خواستم بروم؟
به سوی چه کسی و کجا؟