27
گاه دل من همچون بت خانه می شود و بت ها خود را صاحب خانه می بینند و از خانه دل من بیرون نمی روند.
دنیا و جلوه های آن، مرا بیچاره می کند. من می دانم که آنها هیچ وفایی ندارند; امّا کاری از دست من برنمی آید، من برای بیرون کردن آنها، بارها تلاش کرده ام، امّا به عجز و ناتوانی رسیدم.
اکنون وقت آن است که دست به دعا بردارم و از خدای خویش بخواهم: «مولای من! تو بیا و این بت ها و محبّت ها را از دل من بیرون کن، تو بیا دلم را از این آلودگی ها پاک کن، مرا از عشق های دیگر خالی کن و عشق خودت را در دلم افکن.»
آری! اگر من عاشق دنیا باشم، خودم را از دست داده ام، چشم به هم بزنم