گام چهارم: شیدایی
قلب من شیدای خدا می شود، به آنجا می رسم که غیر او نمی بینم، او را سرچشمه همه خوبی ها می بینم، هرکس نعمتی دارد از اوست، هرکس به من محبّتی می کند، از طرف اوست، دست او را پیش از همه دست ها می بینم. در مرحله محبّت، خدا را بهتر از دیگران می بینم و کمال او را برتر از همه می یابم و او را دوست دارم; امّا در مرحله شیدایی، دیگر جز او، کمال و زیبایی نمی بینم.
گام پنجم: بلا
وقتی دل من شیدای خدا شد، آن وقت است که خدا دست به کار می شود و با بلاها و سختی ها، علف های هرز و درخت های بی حاصلی را که در وجودم ریشه دوانده است نابود می کند.
گام ششم: بندگی
بعد از آنکه همه بت ها و هوس ها در وجود من از بین رفت، من به مقام بندگی می رسم و بنده او می شوم، بنده ای که جز امر مولای خود انجام نمی دهد و از پیش خود، خواسته و خواهشی ندارد.
گام هفتم: رسالت
وقتی من بنده خدا شدم، باید برای کمک به دیگران اقدام کنم، من نباید به خلوت خود پناه ببرم و از خلق خدا جدا شوم، بلکه باید به کسانی که می خواهند در راه خدا باشند، کمک کنم و دست آنان را بگیرم. این رسالت من است.
* * *
من باید این هفت مرحله سیر و سلوک را یکی پس از دیگری پشت سر