راه نجات صفحه 213

ما این داستان را برای پندآموزی یادآور شدیم، زیرا باطل هر مقدار که جولان دهد و گردو خاک برپا کند، حقّ آن را نابود می سازد و بر آن چیره خواهد شد.

دروغ گو هر مقدار که پنهان کاری کند و خود را راست گو نشان دهد و هر مقدار تلاش نماید تا دروغ گو بودن خود را مخفی نماید، بالاخره سرشت و طبعش به او خیانت خواهد کرد و حقیقتش را آشکار خواهد نمود، بنابراین بر هر دعوت کننده به دین خدا لازم است تا در سخنان و کارهایش راست گو باشد.

ممکن نیست دعوت کننده به دین خدا، حرف بزند و عمل نکند، بلکه حتّی لازم است کردارش بر گفتارش پیشی گیرد تا مردمی که او آنان را به دین خدا دعوت می کند، اطمینان کنند که او در دعوتش پاک و مخلص است، و به دعوتش ایمان دارد و قبل از آنکه دیگران به حرف او عمل کنند، خودش کردارش را با گفتارش مطابقت می دهد.

خداوند می فرماید: کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ؛ (1) نزد خدا بسیار ناپسند است که چیزی بگویید که انجام نمی دهید.

و نیز فرموده است: أَ تَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْکِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ؛ (2) آیا مردم را به نیکی فرا می خوانید و خودتان را فراموش می کنید با آنکه شما کتاب (خداوند) را می خوانید، آیا اندیشه نمی کنید.

این آیه، برای من یادآور تناقضاتی است که جامعه ی امروز ما دچار آن شده است. دعوت کننده ای با بی شرمی تمام به مردم می گوید: آنچه که ما می گوییم انجام دهید، ولی آنچه که ما انجام می دهیم شما انجام ندهید، اگر کارهای ما زشت است، بر شما واجب نمی شود که آن را انجام دهید. اما ما می بینیم که