مهدویت صفحه 219

ج: خود قرآن نوری از جانب خدا است(1).

د: هدایت الهی نور است(2).

ه: آیین اسلام نور است(3).

و: شخص پیامبر صلی الله علیه و آله چراغی نور بخش است(4).

از احادیث نیز استفاده می شود که امامان معصوم علیهم السلام و علم نور هستند(5).

4. مقصود از اینکه خدا نور است، هدایتگری یا روشنگری یا زینت بخشی خدا به جهان است. یعنی خدا نور است و هر موجودی به هر اندازه که با او ارتباط دارد از نوارنیّت برخوردار می شود. و از این روست که ایمان، قرآن، اسلام، پیامبر، امامان و علم نور هستند، چون همه در ارتباط با او و سبب آشنائی مردم با نور خدا می شوند.

آری این ویژگی نور است که به همه چیز جان تازه و حرکت می دهد و آنها را پرورش داده و به سر منزل مقصود هدایت می کند. و موانع را از سرراهشان بر می دارد.

5. در برخی احادیث از اهل بیت علیهم السلام حکایت شده است که:

مقصود از نور بودن خدا، هدایتگری او برای اهل آسمانها و اهل زمین است(6). البته هدایتگری یکی از خواص نور الهی است اما منحصر در آن نیست و هر کدام از تفسیرهای نور خدا، به یکی از ابعاد این نور اشاره دارد.

6. واژه «مِشکاه» به معنای محفظه ای برای چراغ است که آن را در برابر باد و طوفان حفظ می کند و غالباً در دیوار ایجاد می شده تا نور چراغ را متمرکز ساخته و منعکس نماید.

1- (1) مائده / 15 «قد جائکم من اللَّه نور و کتاب مبین».
2- (2) انعام / 122 «نوراً یمشی به فی الناس».
3- (3) توبه / 32 «یتم نوره».
4- (4) احزاب / 26 «سراجاً منیراً».
5- (5) نک: زیارت جامعه و ماده علم در میزان الحکمه و نمونه، ج 14، ص 472.
6- (6) نمونه، ج 14، ص 5-474 به نقل از تو، حید از امام رضا «ع» آورده است.