مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 11

نمی رفتند و از این رو شورشهایی رخ داد. یهودیها با اشاره به این مسائل بر این نکته تأکید کردند که آیین مسیح، با نفوذ و سلطه شما سازگاری ندارد. لذا رومیها دستور تعقیب و دستگیری حضرت مسیح علی را صادر کردند و ایشان با دوازده نفر از نزدیکانش که به نام حواریون مسیح مشهورند، متواری شدند. نهایتا ماجرایی پیش آمد که حضرت را لو دادند و به روایت اسلام و مسیحیان اولیه، حضرت مسیح دستگیر نشد و عروج کرد و به روایت دیگری می گویند آن حضرت به صلیب کشیده شد.

به هر تقدیر مسیحیت بعد از حضرت مسیح به وسیله بردگان، آرام آرام در داخل سرزمین اصلی روم - که ایتالیای امروزی است - منتشر شد و در آن جا گسترش یافت. رومیها تا مدتی از این موضوع بی خبر بودند و بعد از آن، به نحو وحشتناکی به تعقیب و آزار مسیحیان پرداختند که یک نمونه آن همان وحشیگریهایی بود که یاد شد، اما هر چه اینها فشار می آوردند، ایثارگری و شهادت طلبی مسیحیان مؤمن بیشتر می شد، تا آن جا که رومیان قسی القلب را نرم کرد و «کنستانتین کبیر» - امپراطور معروف روم - که عربها او را قسطنطن گفتند دریافت که اگر مسیحیت را مذهب رسمی اعلام نکند در روم انقلاب می شود؛ از این رو، مسیحیت را مذهب رسمی اعلام کرد و «تئودسیوس» امپراطور بعدی آن را تنها مذهب رسمی اعلام کرد.

هنگامی که روم مسیحی شد همه چیز تغییر کرد. از میان رومیان نفس پرست، شکمیاره و اهل هرگونه فساد، گروهی راهب سربرآوردند که از همه لذایذ دنیا می گذشتند. در مقابل آن افراط، یک شوک این گونه وارد شد. همه رومیها نیز به اینها به عنوان انسانهای نمونه نگاه می کردند. بقیه مردم نیز که نمی توانستند راهب و راهبه شوند به یک زندگی معتدل روی آوردند.

آثار هنری قبل از مسیحیت روم و بعد از پذیرش مسیحیت، به روشنی تغییر یاد شده را مینمایانند. مجسمه ها و تابلوهای متعلق به دوره پیشین، انسانهایی را برهنه در حالتهای شهوترانی ترسیم می کنند، در حالی که در تابلوهای دوره بعد انسانها همه پوشیده اند و موضوع تابلوها صداقت، امانت، عدالت، علم، فضل، کمک، مهر و محبت است حتی زنها در تابلو دیگر خیره نگاه نمی کنند و چشمانشان رو به پایین است. نمونه کاملشان نیز به