مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 185

9- احیاگری در حوزه اندیشه اجتماعی از دیگر مؤلفه های احیاگری است و ابعاد گوناگونی دارد. در این جا، هم احیای عملی دین در حوزه جامعه دینداران و ایجاد اندیشه تغییرات لازم در اجتماع موردنظر است و هم احیای اندیشه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی برای بهره گیری از تنعمات زندگی، ساختن زندگی بهتر همراه با عزت برای دینداران و جامعه، ساختن اجتماعی متکامل، سعادتمند و قدرتمند موردنظر می باشد. ساختن اجتماع سعادتمند نیازمند اندیشه تغییراتی در ارتباط درونی و بیرونی جامعه است.

10 - الگوی فکری احیاگرانه در برخورد با واقعیتهای فکری و ذهنی یا عینی و اجتماعی در جست وجوی عنصر «حیات» و مسأله حیاتی در آنهاست. لذا در بررسی تاریخ اندیشه ضمن آن که ضعفهای متفکران را کنار می گذارد، در کار آنها «مسأله های حیاتی» را کشف میکند و از آنها بهره می جوید. در بررسی هیچ اندیشه ای به دلیل ضعفهایی که دارد مسأله حیاتی آن را مغفول نمی گذارد؛ در نتیجه تاریخ اندیشه برای احیاگری تاریخ مسائل حیاتی است.

نگارنده معتقد است این الگوی فکری براساس ملاکهایی که پیشتر برای ارزیابی الگوهای فکری مطرح کردیم، دارای امتیازات بسیاری است. به نظر می رسد که او، با شرایط جامعه ما تطابق دارد و با تکیه بر آن می توان به حل مسائل اجتماعی - فکری امیدوار بود؛ ثانیه، می تواند تاریخ اندیشه را بخوبی توضیح دهد و در واقع با آنها ارتباط مثبت برقرار نماید و ثالثا، مرزهای آن باز است و می تواند ایده های مثبت دیگر را جذب و هضم کند. در مباحث بعد برای آزمودن این موضوع به بررسی تاریخ اندیشه و تفسیر احیاگرانه آن خواهیم پرداخت.

خدا احیاگر و قرآن کتاب احیاگری است

وقتی بر اساس الگوی احیاگری به تاریخ اندیشه و منابع فرهنگی نگاه میکنیم، همه چیز تصویر تازه ای می یابد و به زبان دیگری با ما سخن می گوید. برای مثال وقتی با این دید قرآن را در نظر میگیریم و مطالب آن را مورد بررسی قرار میدهیم، آن را برعکس عرف جامعه و تصویری که تجددگرایان ارائه می کنند، کتاب احیاگر می یابیم و می بینیم