مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 186

قرآن کتاب زنده هاست نه مردهها. قرآن به عنوان یک متن اندیشه در پی طرح مسائل حیاتی و راهنمایی انسان برای حل آنهاست؛ برای مثال قسط یک «مسأله حیاتی» است. این متن در پی طرح و حل این مسأله می باشد. خداوند می فرماید: «وانزلنا معهم الکتاب والمیزان لیقوم الناس بالقسط).

در قرآن حدود 190 مرتبه به مسأله حیات و احیاگری در ابعاد مختلف آن اشاره شده است.(1) برای نمونه به چند آیه اشاره میکنیم:

«هوالحی» غافر /65

«هو ما یستوی الاحیاء ولا الاموات» فاطر /22

«واموات غیر أحیاء و ما یشعرون أیان یبعثون». نحل /21

«الله لا اله الا هو الحی القیوم »آل عمران /2

«قل یحییها الذی انشأها اول مره و هو بکل خلق علیم» یس/79

«و من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا» مائده /32

«الله انزل من السماء ماء فاحیا به الارض بعد موتها» نحل /16

«یا ایها الذین آمنوا استجیبوا لله وللرسول اذا دعاکم لما یحییکم» انفال /24

به طوری که ملاحظه می شود خدا خود را احیاگر معرفی می کند و وقتی به مؤمنان میگوید خدا و رسول را اطاعت کنید دلیل آن را حیات بخشیدن به خود آنها می داند. همان گونه که دیدیم، منظور از حیات نیز فقط حیات اخروی نیست. حتی توجه قرآن به سنت و یادآوری سنتها در جهت احیاگری می باشد. خدا انسانها را به سنتهای حبات، آگاه میکند.

«قد خلت من قبلکم سنن فسیروا فی الارض» آل عمران /137

«یرید الله لیبین لکم و یهدیکم سنن الذین من قبلکم» نساء /26

ذکر این نکته نیز ضروری است، چنانچه از آیات قرآن استنباط می شود الگوی فکری