مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 214

دارد که به اعتقاد نولیبرالهای معاصر باید با خشونت، دیگران را به تساهل و تسامح و با زور آنها را به تبعیت از تعریف و حریم و حدود آزادی لیبرالی و حقوق سیاسی لیبرال مجبور نمودا

لیبرال دموکراسی غرب و خشونت در عمل

درباره ابعاد عملی خشونت گرایی در نظامهای لیبرال دموکرات غرب سخن بسیار و حتی بیان دامنه و حدود جنایات خشونت بار ایشان در جهان از حد یک مقاله خارج است، لذا تنها به نمونه هایی معدود از پرونده خشونت لیبرالیسم بسنده می نماییم. درباره خشونتهای استعماری اروپائیان در کشورهای دیگر به طور عمومی نوآم چامسکی می گوید:

«تردیدی نیست که پای اروپائیان به هر کجا که باز شد، سطح خشونت به میزان زیادی بالا رفت... یکی از دلایل این امر آن است که اروپائیان در میان خود جنگهای خونین و بیرحمانه ای را از سر گذرانده بودند و لذا نوعی فرهنگ بیهمتای خشونت را تکامل بخشیده بودند... توصیف کاری که اروپائیان کردند هولناک است... اروپائیان آنچه را که سد راهشان میشد ویران کردند. صرفنظر از استثناهای محدود، این مطلب تقریبا در سراسر جهان مصداق دارد. اگر خواسته باشیم در مقابل تاریخ شرافت خود را حفظ کنیم باید این اقدامات را صرفا نوعی اشغال بربروار توصیف کنیم.»(1)

البته عموم جریانها و شخصیتهای لیبرال و پیروان و مقلدان آنها چنین تحلیلی را قبول ندارند و بربریتها و خشونتهای خود را باعث سازندگی و ترقی اقوام غیرمتمدن می شمارند، لذا وقتی آنجلوکودویلا در زمینه استعمار و پیامدهای آن مقاله ای را می نویسد، مطلب او در وال استریت ژورنال [7 ژانویه 1993] با تیتر درشت به چاپ می رسد. وی در