مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 338

که شاید ناشی از مبارزه درون فرهنگی بی وقفه بین ارزشهای غربی و ارزشهای خودی است.

تعیین مرز میان پویایی و التقاط بسیار ظریف و دقیق است. رعایت حد اعتدال و میانه روی در همه زمینه ها و پاسداشت حدود الهی و آنچه در هر نماز از خداوند می خواهیم که بر صراط مستقیم باشیم، در واقع درخواست سالم ماندن از گرایش به چپ و راست است که به تعبیر امام علی هر دو گمراهی است. خروج از حدود الهی، تجاوز ظالمانه و افتادن به وادی بدعت، غلو، تحریف و التقاط است. اسلام آمریکایی و اسلام ناب محمدی که از سوی حضرت امام خمینی مطرح شده، مرز میان التقاط و اسلام اصیل را مشخص می کند. دشمن با قصد نفوذ به هسته اصلی مکتب و فرهنگ ما درصدد نابودی آن برآمده است.

« این دو اصطلاح در واقع بیانی متناسب با جامعه و زمان ما از خطر سکولاریسم بود. خطر اصلی این جا است که سکولاریسم نمی گوید اسلام نباشد، اگر ما به جای سکولاریسم با مارکسیسم روبرو بودیم، نگرانی وجود نداشت، چرا که مارکسیسم صریحا میگفت: دین نباید باشد، مردم مسلمان هم میگفتند دین باید باشد. اما اسلام آمریکایی (که از مصادیق سکولاریسم می تواند باشد) می گوید: اسلام باید باشد و حتی خیلی از ظواهر اسلام را هم در خود دارد: روضه خوانی، روحانیت، حوزه، تحقیقات اسلامی، فقاهت و بحثهای حقوقی را به حسب ظاهر دارد، اما همه اینها در چهارچوب های فردی و شخصی و خرافی است، لذا خطر اسلام آمریکایی برای عامه مردم (که نوعأ ظاهربین هستند) ملموس نیست. اسلام آمریکایی آنچه را که عواطف مردم اقتضا میکند به آنها می دهد، ولی به مجرد این که مسائل حکومت، سیاست، جنگ، صلح، اقتصاد، دانشگاه و مسائل اجتماعی مطرح می شود از ورود به آنها عاجز است و دخالت در آنها را منع میکند. اسلام آمریکایی همان سکولاریسم است که با دین نمیجنگد، ولی دین را تبدیل به شمشیری میکند که برای