رفتارشناسی امام خمینی در برابر جریان روشنفکری/سید مجید ظهیری
اشاره
شناخت جریان روشنفکری معاصر به ویژه در کوران مبارزات سیاسی انقلاب اسلامی، به عنوان یکی از پدیده های منحصربه فرد اجتماعی که موجب به هم ریزی تمام تئوریهای انقلاب شناسی شد و تعجب و توجه اکثر متفکران سیاسی را به خود جلب نمود و یافتن نقش آنها در این مبارزات و شناخت نسبت رهبری انقلاب با شقوق و نحله های مختلف این جریان، به عنوان یک الگوی رفتاری کامل در برخورد با مسأله روشنفکری و همچنین تأثیر و تأثرات این جریان و مبارزات روحانیت انقلابی شیعه از مسائل مهم و درخور توجه هستند که با کمال تأسف کمتر به آن پرداخته شده است.
در این مجال برآنیم تا با بررسی نحوه و شیوه برخورد رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی با گروهها و دسته های مختلف روشنفکری در دوران مبارزات ضد استبدادی پیش از انقلاب، یک الگوی رفتاری مناسب و معقول و نیز مجرب ارائه نماییم.
مسائلی که در این مسیر باید مورد توجه قرار گیرند عبارت از موارد ذیل هستند:
اولا، جریان روشنفکری یک گفتمان یکپارچه و هماهنگ و یکدست نیست، بلکه شقوق و سطوح مختلفی دارد. برخی شقوق آن با دین پیوند دارد و حتی تعلق خاطر به آن