مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 469

سه دسته تقسیم کرد.

١- حزب توده به صورت یک تشکل رسمی و شناخته شده مارکسیست.

2 - جامعه سوسیالیستها و گروه خلیل ملکی که مدتی قبل از حزب توده منشعب شده بودند.

٣- نسل جوان و اغلب دانشجوی توده ای که به رغم گرایشهای چپ، مواضع حزب را با دیدی انتقادی نگاه میکردند. این نسل، همانهایی هستند که مدتی بعد سازمانهای چریکی مارکسیستی را شکل دادند.

برخورد حضرت امام از ابتدای شکل گیری مبارزات ضداستبدادی و اسلام خواهانه با گروههای چپ توأم با رعایت حفظ فاصله بود. این نکته با وجود نقطه مشترکی است که در هدف مبارزاتی روحانیت انقلابی به رهبری امام و گروههای چپ ملحد در اعتقاد به تلاش برای براندازی نظام سلطنتی محمد رضاشاه وجود داشت.

ادله حضرت امام در حفظ فاصله با گروههای چپ عبارت از موارد ذیل بودند:

١- بنابر علل تئوریک و ایدئولوژیک، گروههای مارکسیست را ملحد می دانستند.

2- به علت بد سابقه بودن گروههای چپ از نظر مبارزات سیاسی در قضیه جنبش ملی شدن صنعت نفت، که در حافظه تاریخی مردم ثبت بود.

3- به علت موضع حکومت در نسبت دادن همه حرکتهای انقلابی به گروههای مارکسیست و سرکوب همه جنبشها به همین بهانه، بدون این که واکنشی از ناحیه جامعه مذهبی و نیز افکار عمومی مردم جهان و حتی قدرتهای غربی که برای حفظ ظاهر دموکراتیک خویش مجبور به موضع گیری بودند، به وجود بیاید. برخی مواضع حضرت امام در برابر جریانهای چپ در سخنان ایشان واضح و آشکار است.

«لازم است با کمال قدرت و هوشیاری اشخاص یا گروههایی که گرایش به مکتبهای غیراسلامی دارند و به خوی فرصت طلبی می خواهند در این اوقات از فرصت استفاده نموده، خود را در صفوف شما (ملت) داخل کنند و به شما در موقعش از پشت خنجر بزنند از خود دور کنید و به آنها