مدرنیته، روشنفکری و دیانت صفحه 484

سه مورد یاد شده، موارد قابل تأملی بودند که هر انقلابی ژرف اندیشی را به اندیشه وامیداشت. اگر چه برخی از عناصر اصلی روحانیت مبارز و یاران نزدیک حضرت امام از کنار این موارد با سادگی گذشتند و حتی امام را نیز به انحاء گوناگون به چنین مشیی دعوت نمودند، اما مجموع موارد مذکور ضمن ایجاد تأمل عمیق در امام ایشان را در آستانه تردید نسبت به سازمان مزبور قرار داد.

شایان ذکر است که در فضای مقطع مورد بررسی نگاه اکثر رجال انقلابی پیرو خط امام و حتی برخی یاران نزدیک ایشان نسبت به «سازمان بسیار مثبت بود و تأمل و تردید امامی با وجود تأکید و تأیید و حتی حمایتهای مالی برخی یاران خویش و بعضی علمای بلاد صورت گرفت و این حکایت از ژرفای دقت اندیشه امام نسبت به جریانهای مختلف فکری و سیاسی آن مقطع می نماید.

حتی حضور مستمر یک ماهه یکی از اعضای سازمان با امام نتوانست ایشان را مجاب به تأیید آنها نماید.

نقلی شفاهی از حضرت امام مطابق مضمون ذیل در کتاب نهضت امام خمینی (جلد سوم) موجود است که مؤید تحلیل ما از علل و عوامل رفتار امام با «سازمان مجاهدین» می باشد:

قبل از این که این دسته در داخل ایران به فعالیتی دست بزنند، یک نفر از جانب آنها نزد من آمد و اظهار داشت که ما جمعیتی هستیم که برمبنای قرآن می خواهیم قیام مسلحانه کنیم، به مبارزه چریکی دست بزنیم و از شما می خواهیم که ما را تأیید و حمایت کنید. به قرآن و نهج البلاغه خیلی تمسک میکرد و از خدا و پیغمبر دم می زد. به او گفتم که من جمعیت شما را نمی شناسم و از عقاید و افکار شما هم بی اطلاعم و با این حرفها هم نمی توانم اعتماد کنم. او برای این که اطمینان مرا بتواند جلب کند، حدود یک ماه هر روز نزد من می آمد و از عقاید و افکار جمعیت خود برای من حرف میزد، من فقط گوش میدادم و هیچ گونه اظهارنظری نمیکردم و بعضی از نوشته هایشان را آورد من مطالعه کردم و روی انحرافاتشان