منطق ترجمه قرآن صفحه 145

در موارد مختلف، ترجمه خاصی لازم است ازاین رو اگر در مورد «شرکاء» باشد، به معنای «نسبت دادن» ترجمه شده است، مثل انعام / 24: [ ...کَانُوا یَفْتَرُونَ ] ؛ «همواره (بر خدا شریک) می بستند»؛ و در مورد «معبود» به معنای «به دروغ ساختن» ترجمه شده است؛ مانند اعراف / 53، [ ...مَّا کَانُوا یَفْتَرُونَ ] ؛ «آنچه را همواره (از معبودها) به دروغ می ساختند»؛ مثال دیگر آل عمران / 94: [ فَمَنِ افْتَرَی عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ... ] ؛ «و کسانی که بعد از این بر خدا دروغ بندند»؛

13-4. واژه «قتال» اگر همراه «فی سبیله» باشد به معنای «جنگ» است؛ مثل آل عمران / 13: [ ...تُقَتِلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ... ] ؛ «در راه خدا جنگ می کرد»؛ و اگر همراه «فی سبیله» نباشد به معنای «پیکار» است؛ مانند بقره / 217: [ ...وَلَا یَزَالُونَ یُقَتِلُونَکُمْ... ] ؛ «پیوسته با شما پیکار می کنند»؛

14-4. واژه «انتصار» اگر با «مِن» متعدی شود، به معنای «انتقم» است، و اگر با «علی» متعدی شود به معنای «استظهر» است و اگر بدون این دو باشد به معنای «غلب» و «فاز» و «امتنع من الظالمین»؛ است. ازاین رو به چند صورت ترجمه شده است:

مثال: [ ...وَلَوْ یَشَآءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ... ]؛ (1) «اگر (بر فرض) خدا می خواست حتماً از آنان انتقام می گرفت»؛

[ وَ لَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ ی... ]؛ (2) «هر کس بعد از ستم (دیدگی)اش یاری جوید (تا آن را دفع کند)؛

15-4. واژه «هلک» اگر برای مردم باشد به معنای «هلاکت» است، مثل: اعراف / 164: [ مهلکهم ] ؛ «هلاک کننده ایشان»؛ و اگر برای آبادی ها و شهرها باشد به معنای «نابودی» است؛ (مانند انعام / 131: [ ...مُهْلِکَ الْقُرَی... ] ؛ «نابود کننده (مردم) آبادیها»)؛

16-4. واژه «زکات» گاهی به معنای «بخشش های مستحبی» است، (که بیشتر در سوره های مکی اینگونه است) و گاهی به معنای «مالیات خاص اسلامی» است؛