منطق ترجمه قرآن صفحه 148

5-5. چهار واژه قریب المعنی «خوف»، «خشی»، «حذر» و «رعب» هر یک به ترتیب به معنای «ترس»، «هراس»، «بیم» و «وحشت» ترجمه شده اند، مثل مائده / 23:

[ یخافون ] ؛ «می ترسیدند» و رعد / 21: [ یخشون ] ؛ «می هراسند» و بقره / 19: [ حذر الموت ] ؛ «از بیم مرگ» و کهف / 18: [ رعباً ] ؛ «وحشت»؛

6-5. واژه های «طائفه»، «قوم» و «فریق» هر یک به معنای خاصی می باشند؛

7-5. سه واژه «عالمون»، «ذی علم» و «علماء» به ترتیب به معنای: «دانایان»، «دانشمند» و «دانشوران» ترجمه شده اند تا بین ترجمه آن ها تفاوت گذاشته شود، (مثل عنکبوت / 43، یوسف / 68 و فاطر / 28)؛

8-5. واژه «کوکب» به معنای «سیاره» است، (مثل انعام / 76)؛

واژه «نجم» به معنای «ستاره» است، (مثل انعام / 97)؛

9-5. واژگان «کانَّه» به معنای «چنانکه گویی» و «کَاَن» به معنای «گویا» و «کاَنّ» به معنای: «گویی که» ترجمه شده اند، تا تفاوت ترجمه آن ها رعایت شود؛

10-5. واژه «مکر» در مورد خدا به معنای «ترفند» ترجمه شده است، مثل آل عمران / 54، [ مَکَراللّه ] ؛ «خدا ترفند کرد»؛ و در بقیه موارد به معنای «فریبکاری» است، مانند آل عمران54/، [ مکروا ] ؛ «فریبکاری کردند»؛

این تفاوت معنا، به خاطر رعایت حرمت الاهی و دوری از بار منفی کلمه «فریب» در فارسی است.

6 . توجه به فصاحت و بلاغت قرآن و تلاش برای انتقال آن به زبان مقصد

قرآن کریم در اوج فصاحت و بلاغت است و مطالبش واضح، روشن و رساست؛ نکات فصاحت و بلاغت قرآن در «علم معانی و بیان و بدیع» توضیح داده می شود؛ مترجم قرآن لازم است که به این نکات توجه داشته باشد و تا حد امکان آن ها را در ترجمه خود منعکس سازد؛ چرا که درفهم مخاطب و پیام رسانی ترجمه تأثیر داشته و